Eşeği Tren Raylarına Bağladılar

NİĞDE'nin Ulukışla İlçesi'nde kimliği belirsiz kişiler, kime ait olduğu belli olmayan eşeği iple demiryoluna bağlayıp ölüme terk etti. Bir yük treni, eşeğe 3 metre kala güçlükle durabildi. Olay, Ulukışla İlçesi'nin Osmancık Mevkii'nde meydana geldi. Konya'nın Ereğli İlçesi'nden Çakmak Köyü İstasyonu'na giden 33081 sefer sayılı yük treninin makinisti 35 yaşındaki Veli Şener, Osmancık Mevkii'ne yaklaştığında raylar üzerinde bir eşek gördü.

Korna çalarak uyarmaya çalıştığı eşeğin halen rayların üzerinde durduğunu gören Veli Şener hemen fren yaptı ve hayvana 3 metre kala güçlükle durabildi. (Cumhuriyet Gazetesi, 17 Kasım 2014)

Konu ile ilgili önceki yazım: http://cihatduman.blogspot.com.tr/2012/07/sus-esekleri-ve-sus-esekligi-uzerine.html

Annemin Şarkısı

Biraz Erken Dünyaya Gelmişim

Soru cevap kısmında seyircilerden biri yaşlı kadına soruyor: Bu ilk filminizdi, başka filmlerde de oynayacak mısınız? Kadın: Ben 70 yaşındayım. Ve bu çok yorucu. Evet oynamak isterim fakat bu yükü kaldıramam. Biraz erken dünyaya gelmişim.

Tasarlanmamış ve ağızdan çıkmaktan başla çaresi kalmamış bu cümle, eminim siz okuyucularım tarafından da hayretle karşılanmıştır. Hani der ya Cemal Süreya, çok erken gelmişim seni bulamıyorum/ bir şeyin provası yapılıyor sanki. Evet, bu cümle Erol Mintaş’ın yönettiği Annemin Şarkısı filminde anne rolünü oynayan Zübeyde Ronahi’ye ait. Bu, aynı zamanda bir aktrisin sanata veda cümlesi. Erken gelmiş olduğu için erken gidecek olan bir aktris.

Erol Mintaş bu ilk uzun filminde doğudan İstanbul’a göç etmek zorunda kalmış bir öğretmen ve annesinin öyküsünü anlatıyor. Göç bitmiyor tabii ki. İstanbul’un şimdilerde de otele dönüştürülen semtlerinden kahverengi bloklara doğru uzuyor. Güncel tehciri her planda gözümüze sokulan inşaat bariyerlerinden, beton gökdelenlerden anlıyoruz. Anne dört duvar arasında olmayı kaldıramayıp hastalanıyor. Yabancılaşıyor. Siliniyor. Her fırsatta köyüne dönmek istediğini belirtiyor, bazı teşebbüslerde bulunuyor. Başaramıyor. Oğul devlet okulunda çalışmasının yanı sıra bir dernekte çocuklara Kürtçe eğitim veriyor. Aynı zamanda öykü yazıyor ve kitabı çıkıyor. Anne, oğluna sürekli bir Seydaye Sülo adlı bir dengbejden bahsediyor. Kaybolan bir kaset var. Bulunamıyor. Oğul birçok yerde bu kaseti arıyor. Birçok kaset dinliyorlar birlikte. Eve dönülemiyor, şarkıya dönülemiyor, kalbin etrafında dönüyorlar. Filmin müziklerini Başar Under yapmış. A Silver Mt. Zion’u anımsatan müzik çok başarılı ve filmin doğru yerlerine yerleştirilmiş. Nihayetinde ortaya güzel bir eser çıkmış. Kürt sinemasına dair fikir edinilmesi bakımından izlenmesi gereken bir film.

Yükte küçük pahada büyük bazı ayrıntılar:

• Seydaye Sülo şarkı söyleyince arpa taneleri duvara tırmanırdı. Filmin en güzel cümlesi anne Nigar’dan çıkıyor. Berrak bir mübalağa. Bembeyaz gülümseten bir teşbih.

• İki ailenin oturup veda çayı içtiği sahnede ergen çocuğun masadaki bisküviye uzanmasıyla bütün dramı zamansızca yok etmesi güzel bir ayrıntı. Plan bu ergen iştahıyla son buluyor.

• Annenin cevizleri kırdıktan sonra kavanoza doldurma sahnesinde masada kalan son ceviz parçasını kavanoza değil de ağzına götürmesi, iştahgerçekçilik.

Künye:

Vizyon Tarihi   14 Kasım 2014 (1s 30dk)

Yönetmen:      Erol Mintaş

Oyuncular:      Feyyaz Duman, Zübeyde Ronahi, Nesrin Cavadzade

Tür      Dram

Ülke     Türkiye

Yaralı Acımaktasın

ardında

az farkla mutsuzluğa çıkmış

kahkahalar bırakıp gidemeyenlere

benim de bir çift lafım var

gelecek çok kalabalık

buradan söyleyeyim dedim, bu zamandan

çünkü benim içim artık ibret olmuştur

sizin için de ibret olsun

ölüm olayının bir haddi var

or’dan sonrası değişmiyor

yaralılara edilen merhametin toplamı

ezberlediğin hassasiyet

ölüm değişmiyor

yaralı acımaktasın

o şekilde bahsedelim

bir zamanlar

birbirimizi kıskanmıştık

hatırlanan bu

ardarda yakılan sigara

gücendikçe güçlenen yürek

efkâr- ı umumiye

bok

birbirimizi bir zamanlar

çok kıskanmıştık

hepiniz biriniz

biriniz benim için

pide söyleyebilir mi

çok acıktım

hepiniz biriniz

biriniz benim için

beni sevebilir mi

hiç çalışmadığı halde

ağlamaktan geçenler için

bir çift söz bırakmak istedim

mizanpajcılarla yan yana dura dura

şiirin artık bu şekilde yazılması gerektiğine

iman ettim

sarımsakla utanç arasında

hepinizin de bildiği gibi

bazı sert metallerin bile kesemeyeceği derin bir bağ var

buna örnek verebilirim

ama vermem

ima eder giderim

3 saat aralıksız izleyip sözlerini yazıya çevirdim

Merabalar

Memet pişkin ben

16 ekim 2014 sabah saatlerindeyiz

Doğrudan koyuya giriyim

Bu bir intihar notu

Bu sabah yaşam defterimi kapatıyorum

Bana ayrılan sürenin sonuna geldik

Bir aksilik çıkmazsa

Gördüğünüz üzere alkollü

İşte alkol ya da herhangi bir uyuşturucu madde etkisi altında değilim

Gayet aklım başımda

Konuyu serbest irademle 

yeterince uzun süre değerlendirdiğimi düşünüyorum

Çok uzun zamandır mutsuzum aslına bakarsanız

Bunu yakın arkadaşlarım bilir zaten

Ve intihar yeni bişiy değil

Benim için

Dönemsel bir depresyon falan

Olan bir patlama, kopma noktası gibi değil diye düşünüyorum

Elbette hani bir bardağı taşıran damlalar oluyo

Ama taşan bir bardakta birkaç damlayı sorumlu tutmak

O taşmayı tamamen onlara bağlamak doğru gelmiyo bana

Son aylarda özellikle

Bilenler bilir ben sabahları neşeli uyanırım

Güne enerjik başlarım

Ama özellikle son aylarda çok

Sürekli bu fikirle uyanıyorum açıkçası

Ve hayatımın geri kalanına devam etmek üzere

Herhangi bir istek duymuyorum

Bir motivasyon

Ve bu kısır döngüyü de kıramadım

Ve kırmak yönünde de açıkçası

Bir miktar

Bir miktar değil

Umudumu kaybettim

İşin temel sebebi bu

Bu kısır döngü kırılır mı kırılırdı elbette

Yaşam devam ederdi

Daha çok partiler

Daha çok eğlenirdik

Güzel işler de yapardık belki

Ama

Dediğim gibi motivasyonu kaybedince

Ne işime gücüme verecek enerjim oluyo

O da çalıştığım muhteşem insanlara haksızlık oluyo birazcık

Hem de tabi kaynak açısından da zorluyo

Ve her şeyi kapatıp gitme planlaması yapabilecek

Bunu şe yapacak hayatı da kurgulamadım

Birazcık da bu intihar konusunu

Aslında buraya kadar sündürmemle alakalı

Her şeyi tüketip bu noktaya gelmeyi bekledim

Bunda bir arkadaşımın katkısı da çok

Özellikle doğumunu tamamlamasını beklemek istedim

Etkilenmesin diye

Bebeği yani

Ne diyeceğimi çok bilmiyorum aslına bakarsanız

Vedalaşmayı istedim

Tatsız kısımları çıkartırsak aslında çok güzel bir hayat yaşadım

İnsanlar konusunda özellikle

Kesiştiğim

hayatıma dokunan

değen çıkan insanlar konusunda hep cömert davrandı

Her şeyin başında

muhteşem bir kardeşim vardı

Bir insanın sahip olabileceği en iyi kardeş

Kendisinden daha sıkı bir hatun yetiştiriyor şu anda

Çok tatlı bir yeğenim var

Onun dışında harika kız arkadaşlarım oldu

Muhteşem kadınlardı

Çoğu manyaktı aslında

Şimdi doğruya doğru

Ben de çok aklı başında bir adama sayılmam

Çok güzel vakit geçirdim çok sevdim çok sevildim

Doya doya aşk yaşadım

Bunun dışında çok derin dostluklar kurma olanağım oldu

Güzel dostlarım oldu

İyi arkadaşlar edindim çok eğlendik

Çok faydalandık birbirimizden

Güzel insanlarsınız hepiniz

İyi ki girdiniz çıktınız

Çok akıllı tutkulu kişilerle çalışma olanağım oldu

Hakkaten bu bir ayrıcalık

Gerçekten öyle

Zevk aldığım işler yapma fırsatım oldu

Sevdim aslında genelde işimi

Ve çok da şikayet edecek bir durum yok ama

dediğim gibi o

bir noktada

Birazcık kendimi yalnızlığa ittim

Ve işin o

Hayatın o tatsız taraflarıyla çok başa çıkamadım herhalde

Çünkü nazik, neşeli, eğlenceli

Akıl ve ruh olarak böyle bi incelik ve derinliğe sahip birisi olmayı

Çok önemsedim

Ve şu anda bunları korumak ve sağlamak

Ciddi bir yük haline geldi benim için

Bu konuda takatimin artık tükendiğini ve

işin o karanlık tarafının daha ağır geldiğini

Ve taşıyamadığımı

Ve bi şekilde bunla ilgili donanımları da

zaman içerisinde çok geliştirmediğimi fark ettim

Ki böyle sarsıntılarda çok dağılıp kendimi toplamakta

gün geçtikçe Daha çok zorlanıyorum

Bu da çok sıkıcı bir kısır döngü yani

açıkçası yani Bi noktadan sonra neyle uğraşıyorum diye dönüp

Tekrar kendi xxxx ait bişiler falan

O konudaki ışığı kaybettim açıkçası

Bazen böyle oluyo

Bazı insanlar işte şey

İntihar konusunda daha eğilimli ve

Ben de gayet açık ki

Onlardan biriyim

Bunun dışında ne söylenir çok bilmiyorum daha fazla

Aaa

Bi konu

Vasiyetim var

Şöyle ki

Herhangi bi din inancım yok

Allaha da inanmıyorum

Gömülmek istemiyorum

Bunu bi şekilde bu iş aileyle çözülecek bir konu olduğundan

Berna bu konuyla ilgilenirse

Hani benim bu isteğime saygı gösterip

Belki yapacak bişiyler

Hukuki nasıl yürüyor bilmiyorum

Yardımcı olursa çok memnun olurum

Gömülmek istemiyorum

Kadavra yapsınlar

Bilimsel araştırmalara versinler bedeni

İşte

Çocuklar iskeletimle falan oynasın

Çok dağılmayacağını zannediyorum

Olmadı balıklara atsınlar

O da güzel bişiy ama mezar istemiyorum

Kesinlikle gömülmek istemiyorum

Fazla söyleyecek bişi yok aslında

Çok uzatıp sıkıcı hale getirmenin lüzumu da yok

Son,, gitmeden önce birlikte bir şarkı dinleyelim istiyorum ve

Bi yerinden hafif korkuyorum da açıkçası

Yani korkmam şey

İşin aksaması ile alakalı

Yoksa dediğim gibi

Şey bi yerlere gidicem bişi olacak falan filan

Bişey olduğunu sanmıyorum

Görücem

Öyle

Son bi şarkı dinleyelim

Ben de şarabımı içmeye başlim

Ella Fitzgeralt’ı ne kadar sevdiğimi biliyorsunuz

Hoşçakalın

Aşkla yaşayın

Çok güzel olsun hayatınız

Ella şarkıları gibi böyle

Güzel

Duru

Sakin

Baybay