İzzet Yasar / Vidanj

heavy calls & hospitals blues by Constellation Records

Başka Akıl Peşinde

İzzet Yasar’ın son şiir kitabı Başka Akıl Peşinde. Aldım. Adliyeye gittim. İncedir dedim yolda okurum. Dönüşte otobüsün sol tarafında cam kenarına oturdum. Şiirlerin çoğunu daha önce dergilerde okumuşum. Ezber gibiyim zaten. Ama akıyor gene. Eğleniyorum. Yanıma yirmi yaşlarında kıvırcık ve her halinden üniversiteli olduğu anlaşılan biri oturdu. Bakışmadık. Ama iyi bir adama benziyordu. Bi ara yoruldum ve pencereden dışarıyı izlemeye koyuldum. Kitabın da arka yüzü gökyüzüne dönük. Elimde. Çocuk cep telefonunun sms bölümüne bi şeyler yazınca kafayı çevirdim, dikiziler dikizlemez “İzz” yazmış olduğunu “et”e geçememiş olduğunu fark ettim. Baktığımı anlamasın diye de hemen kafayı pencereye çevirdim. İzzet Yasar’ı not alıyordu. Ama neden? Kitap zaten gösterişsiz bir kitap. Arka kapakta kitabın en kötü dizelerinden biri var. E bana baksan kendi halinde biri. Acaba hiç kitap okumamış mıydı? Ya da benim tipte “bu adamın okuduğu kitap okunur abi” tipi mi vardı? Neyse… Çocuk sıkıldı mı ne etti, utandı mı, bi teyzeye yer verdi. Sırtını dönmüş ayakta duruyor. Sağ elle dürttüm. “Pardon kitabınızı burada unuttunuz!” Ses de çıkaramıyo… Elini uzattı aldı. İçimden diyorum “hem genç olacaksın hem benim okuduğum kitabı merak edip not alacaksın hem teyzeye yer vereceksin hem de seni İzzet’ten ayrı mı koyacam?”