Vatan Başkanı'nın Ulus Başkanıyla Sesleniş

Sevgili vatandaşlarım. Ne kadar komiksiniz lan. Beni vatan başkanı seçtiğiniz için size minnet duymuyorum. Tatmin olmadım. Yeterince önemsenmedim gibime geldi. Bugün burada sizinle birkaç hakikati paylaşıp kaçacağım. Demografik terimlerle kendimi ifade edersem sakın yadırgamayın. İnsan denen varlık ömrünün belli dönemlerinde farklı yönleriyle öne çıkıyor. Çocuklar neleriyle övüneceğini bilebilecek durumda değiller. Onları biz, genellikle zekâlarıyla överiz. Öne çıkarırız. Bir sandalye mesela, övünebilecek bir durumda olsa neyiyle övünür? Duruşuyla övünür her halde. Sandalye, cevizden ya da kavaktan yapıldığını bilmez. Ama biz, ceviz ağacından yapılmış sandalyeleri, sırf cevizden yapıldıkları için överiz. Çocuğu zeki olmaya zorladınız. Onu, zekâyla öne çıkarmaya çalıştınız. Gençleri ise güzellikleriyle… Genç çirkinleri üzdünüz. Genç çirkinler öne çıkamadı. Yetişkinler ise kendilerini parayla tanımlandı. Paralı olmak ya da olmamak. İşte bütün mesele bu. Bir yetişkinin ardından hep parasına göre konuştunuz. Parasız yetişkinleri it yerine koyduğunuz için onlar kendini it hisseti. Yaşlıları, sağlıklı ve sağlıksız olmak üzere ikiye ayırdınız. Sevgili vatandaşlarım. Ne kadar komiksiniz lan. Bir vatan başkanı olarak tebliğ etmek istedim. Küçükken geri zekâlı, gençken çirkin, yetişkinken parasız, yaşlıyken hasta olanlara buradan mahsus selam ederim. 

Ah Muhsin Ünlü: Annesinin İhanetine Uğrayan Şiir

Duvar Dergisi'nin 2. sayısında Enis Akın tarafından yazılan ilginç bir metin var. Anneler gününüz kutlu olsun. (Yazı 5 sayfadır.)

mutsuzluklarından başka söyleyecek hiçbir şeyi kalmamıştı Céline’in

"...mutsuzluklarından başka söyleyecek hiçbir şeyi kalmamıştı Céline’in, yani artık canı yazmak istemiyordu, yalnızca paraya gereksinimi vardı. Bu hep böyle sona erer, dilin kaçış çizgileri: Sessizlik, kesintisizlik, bitimsizlik ya da daha kötüsü. Ama bu arada ne çılgın bir yaratım, nasıl bir yazı makinesi.”

Kafka Minör Bir Edebiyat İçin, Gilles Deleuze – Félix Guattari, YKY

Ora Sekansı-İsmail Aslan

Allah bitmez gözün arkada kalmasın

Pek cevval değilim sükûnet belki imandan

Ama sabahları usturayı boynumla

Gezeceğim gelmezdi aklıma

İntihar günah Allah bitmez

Belirtmiştik sanırım bu kısmı

Tekrardan sağlayacağım fayda cennetliğim

Olsa gerek

Olsan şimdi balkonda ot çeksek

Ağlasak Yasin-i Şerif okusak

Allah bitmez kıskanıyorum seni

Bak çok kırıldım ağırlaştım kapıyı açamadım

Tövbe edemedim çok gerginim

Silahlar anlatıldı bana kurşun girdi

Elimi kestim kargoya verdim yarın ulaşır

Odamın ortasından kendimi kadın ettim

Annem geldi babam öldü ablam ilkokuldan terk

Trene atladım şiir sinirlendiriyor beni

Rüzgârdı ta yüzümün gerginliğinde

Suda boğuldum cesedimi bekledim

Olsan şimdi yas tutsak çay içsek

Allah bitmez beni bırakma

Allah bitmez bu haki kadar gerçektir

Ben beşerim psikozlarımdan çok çektim

Sen sürme çektin makyaj tazeledin

Alkol aldın geçti mi dedin durmadan

Seviştim çok seviştim sonbahara daha var

Memelerin güzel ama inan Allah bitmez

Kuşlar ağlamaz geçmiş geçmez yürümek iyidir

Bana havlu uzat iyidir ayakkabılarımı çiftle

Oranı göster oranı ört oranı öp

Allah bitmez lütfen saçlarını topla

Zannet ki iyileşeceğim tütün çiğnedim

Üstüme alındım üstüne alınma halledeceğim

Ekmek böldüm ağzım titredi peygamber uğundu

Evimiz üç artı bir tümünde tek tek sustum

Dört kez sustum dört kez bittim Allah bitmez

İsmini Ezân-ı Muhammedî ile kulağıma okudum

Olsan şimdi bıçaklasan beni bağdaş kursak

Allah bitmez buna bir daha dönmeyelim lütfen

İsmail Aslan, Ücra Dergisi, 46, Mart-Nisan 2012